De Aeksterhaof

De film vertelt het verhaal van ‘De Aeksterhaof'. Dit is de naam van een grote hofstede, die bewoond werd door de heerboer, zijn huishoudster en haar zoon. De heerboer was een weduwnaar, zonder kinderen. Zijn echtgenote overleed op jonge leeftijd in het kraambed samen met hun dochtertje. De heerboer zelf leefde als een vooraanstaand man en stond maatschappelijk hoog aangeschreven. Toch vond hij nooit meer geluk in de liefde, tenminste zo lijkt het.

Het is voorjaar, begin jaren vijftig, wanneer de heerboer komt te overlijden. Omdat er geen familie meer is, wanen de huishoudster en haar zoon zich al snel erfgenamen. Tot hun grote verbazing vernemen zij echter van de notaris, dat de heerboer zijn onwettige dochter heeft erkend bij erfenis en dat zij eigenaresse van de Aeksterhaof zal worden. Dit onwettig kind blijkt een juffrouw uit de stad te zijn, die als serveerster in een café werkt.
Wanneer Rosa, de erfgename, het nieuws verneemt, gaat zij in op de uitnodiging van de notaris om het landgoed te bezichtigen, ofschoon haar vriend alleen maar denkt aan verkopen. Eenmaal aangekomen op de Aeksterhaof ziet zij niet alleen het landhuis, maar krijgt zij ook een beeld van het leven van haar tot dan toe onbekende vader. Het is dan een voor de handliggende keuze, dat zij voorlopig een tijdje op het landgoed wil gaan wonen. Als haar vriend vanuit de stad echter ook zijn intrek neemt op de Aeksterhaof ontstaan er nogal wat verwikkelingen tussen Rosa, haar vriend en de zoon van de huishoudster.

Crescendo brengt u vijftig jaar terug in de tijd. Een tijd waarin het verschil tussen stad en dorp nog immens was, auto's nog sporadisch waren en een telefoon het toppunt van luxe was.

Hoe komt een toneelvereniging erbij om een dergelijk product te maken en wat is hiervoor nodig?

Het idee ontstond door een voorstel binnen het bestuur, om in navolging van Toneelvereniging de Bron uit Noorbeek en ter gelegenheid van ons 25-jarig bestaan na heroprichting, iets bijzonders te doen en wel de productie van een film. Binnen het bestuur werd positief gereageerd, de voordelen waren immers duidelijk, het product was bijzonder, iets blijvends, vastlegging van een stukje historie van zowel de vereniging doordat de leden zelf mee konden doen, alsook van de eigen omgeving. En de nadelen: ‘Waar begin je aan’ en dit brengt ons bij het tweede deel van de in het begin gestelde vraag.

Welnu, alsdus gingen wij te werk: Allereerst voerden wij enige informatieve gesprekken met Jos Salden, die ook een film in Noorbeek regisseerde en met Hay Joosten van Stichting Symbiose. Binnen het bestuur begon het idee te leven, nu moesten de leden er nog achter staan. Een eerste ledenbijeenkomst, welke slechts matig bezocht werd, gaf een voorzichtig, aarzelende positieve reactie. Op een volgende bijeenkomst, waar Jos Salden ook aanwezig was om tekst en uitleg te geven, werd duidelijk aan de leden de vraag gesteld, of wij samen voor dit product zouden gaan, of niet. Toen bleek, dat het merendeel van de leden bereid was om zijn steentje, op enigerlei wijze, bij te dragen. Het licht was groen en we gingen ervoor!

Op deze avond werden diverse commissies gevormd, die elk hun eigen taak binnen het filmgebeuren zouden hebben. De volgende groepen werden geformeerd, telkens bestaande uit één verantwoordelijke en enkele medewerkers: tekstcommissie, productieleiding, opnameleiding, techniekcommissie, locatiecommissie, attributencommissie, kle- dingcommissie, de grime, spelers en figurantencommissie, Public Relations, sponsoring en last but zeker not least, de catering.

De tekstgroep ging als eerste aan de slag en al gauw bleek, dat het schrijven van een goed verhaal niet zo makkelijk was. Wij waren overenthousiast, maar soms lagen onze kwaliteiten meer in de richting van een soapserie. Het begin vlotte vrij snel, maar bij de uitwerking van het plot, heeft Jos Salden duidelijk zijn stempel gedrukt met zijn uitstekend gevoel voor drama en humor. Toen de basis van het verhaal vaststond, konden de andere commissies aan de slag gaan.

Na een aantal dagen van intensief plannen, waarin een zeer nauwkeurig uitgewerkte dagplanning werd opgesteld was het dan zo ver. Al vlug maakte de eerder getoonde lauwe interesse plaats voor bruisende vitaliteit en dit was zeker niet in de laatste plaats te danken aan diverse jeugdige leden, waarover onze vereniging gelukkig nog in ruime mate beschikt en die de vlam ook over deed slaan op de oudere leden. Er werden heel wat barrières genomen en er ontstonden geweldige initiatieven. Zo richtte de commissie kleding zelfs een eigen winkel in, waar iedereen te kust en te keur kon gaan uitzoeken en passen met gedegen advies van onze eigen ‘verkoopadviseuses’. De locatiecommissie charterde van de Zuid Limburgse Stoomtrein Maatschappij twee coupés ten behoeve van de opnames. Het landgoed de Bockenhof werd gedurende de maand juni 2002 bijna onze vaste verblijfplaats, waar wij door de bewoners telkens weer even gastvrij onthaald werden. Ook op landgoed Reymersbeek waren wij steeds weer welkom. Mensen ontruimden spontaan hun hele woonkamer om onze set in te kunnen richten.

Diverse verenigingen werden benaderd en deze werkten in grote getale mee als figuranten bij de opnames. Hoogwerkers werden voor een vriendenprijsije ter beschikking gesteld. Enthousiaste bezitters van oude auto's waren bereid deze uit te lenen voor onze opnames. Pastoor bood spontaan zijn medewerking aan en stelde niet alleen de kerk ter beschikking, maar deed ook actief mee als speler in het verhaal, uiteraard als pastoor. Bovendien mochten wij gebruik maken van de nostalgische keuken van zijn pastorie, waarvoor hij achteraf werd bedankt met een heerlijk bord spek en ei. De gemeente werkte positief mee bij het verlenen van vergunningen onder andere voor het afzetten van diverse wegen. verschillende huizen, winkels, café's, weilanden, een zwembad, een hooizolder, paarden, tractors, een bromfiets, kortom teveel om op te noemen, werden ter beschikking gesteld, gratis en spontaan. Mensen haalden hun zolder en kleerkasten leeg op zoek naar geschikte kleding en attributen uit de jaren vijftig. Kapsels werden keer op keer met de krultang in model gebracht naar de mode van deze tijd.
En last but not least de catering. Elke opnamedag opnieuw werd er gezorgd voor koffie, thee, fris, broodjes, wafels en zelfs voor koude schotel en frites. Spek en ei werd gebakken en tot twee keer toe een konijn bereid en zelfs een hele koffietafel verzorgd.

Tot midden in de nacht werden opnames gemaakt en gaten gegraven in de tuin bij mensen. En dit alles werd uiteraard vol overgave gerealiseerd door de enthousiaste leden. Een klein minpuntie, Loeki, de hond van de voorzitter heeft er sterallures aan over gehouden en eet alleen nog maar wafels van een bekend merk.

Kortom hartverwarmend, hoe hier aan de weg getimmerd werd en welke verenigingszin hier aan de dag gelegd werd, temeer daar ook het overgrote deel van onze eigen leden en jeugdleden aan de opnames heeft kunnen deelnemen.

De opnames vonden grotendeels in de maand juni 2002 plaats. De planning, waarvan de opstelling een enorme klus is geweest, was voor deze maand dan ook heel intensief. Geen wonder, dat aan het eind van juni praktisch iedereen op zijn tandvlees liep en een zucht van verlichting slaakte toen uiteindelijk alle opnames erop zaten.

Het is een schitterende productie geworden. Bovendien hebben wij voor intern gebruik nog een eigen band, die door de opnameleiding voor, na en tijdens de officiële opnames zijn gemaakt en waarin bloopers en dolkomische taferelen zijn vereeuwigd. Dit is voor de vereniging zelf natuurlijk van onschatbare waarde nu, maar ook voor het nageslacht.

Regisseur Jos Salden en cameraman Huub Bervoets hebben de montage van de film voor hun rekening genomen en Guido Frissen en Paul Pinckers componeerden de muziek erbij. Huub Bervoets heeft afgelopen jaar voor zijn gehele oeuvre de vermaarde Hogenbijl prijs ontvangen, hetgeen voor onze film een kwaliteitsgarantie is. De verwachtingen voor de première op 15 maart zijn dan ook hoog gespannen.
Voor ons zelf kan het hele gebeuren niet meer stuk en zijn wij ervan overtuigd, dat wij met de presentatie van “De Aeksterhaof” ons jubileum op een geweldige wijze zullen opluisteren.
Door de medewerking van vele dorpsgenoten, privé of in verenigingsverband heeft toneelvereniging Crescendo op een uitzonderlijke manier aan de weg getimmerd.
Bovendien heeft deze klus ervoor gezorgd, dat de saamhorigheid binnen onze vereniging ontzet- tend gegroeid is en dit gegeven alleen al is een parel op de kroon.

Reserveren

Zodra de kaartverkoop voor onze nieuwe productie start, kunt u hier reserveren.

Facebook

Blijf op de hoogte van het meest recente Crescendo nieuws, volg ons op Facebook.