Regisseur Marcel Lemaire

Twee seizoenen ben ik als regisseur bij Crescendo werkzaam geweest. ‘Gedonder op de Bockenhof is de eerste productie waar we met veel plezier aan gewerkt hebben. De donderslagen daverden tijdens de uitvoeringen door de zaal. En de nieuwe lichtinstallatie in het Gemeenschapshuis mocht dienst doen om niet alleen bliksemflitsen door de lucht te jagen, maar ook om mooie sfeerbeelden te maken in onze Bockenhof.

Waar bij zeer slecht weer Jenny Caubo met drie medebewoonsters van het bejaardenhuis kwam schuilen. Helaas was het daar niet pluis. Ongure types waaronder Jean Jacques Spuisers als gemeen lachende butler, hadden al eerder hun intrek genomen. Esther Keulers in haar eerste rol werd, ocharme al in het eerste bedrijf met een mes in haar rug neergestoken. Het meest te verduren echter had het Wil Limpens. Hij werd met zoveel geweld in een kast gekwakt dat deze onder een repetitie bijna was omgevallen. En Sjir Provaas, in een rol zoals we hem gelukkig in het dagelijks leven niet kennen, tilde Wil op aan enkels en vouwde hem bijna dubbel! Leidster van de boevenbende was Uschi Wehrens, die naar de buitenwereld een hele sjieke dame speelde en zo probeerde die prachtige, simpele doch o zo enthousiaste politieagent Hans Stevens op het verkeerde been te zetten. En laat ik niet vergeten te herinneren aan onze bejaarde dametjes, de zwijmelende Mieke Schiffelers, de ‘huillands kallende’ Cindy Schiffelers en slaapwandelaarster Annie Goossens op zoek naar frikadellen. En wat zou er van onze held Wil geworden zijn zonder zijn kordate lief Juliëtte Bouwens! De meest mysterieuze plaats in dit stuk werd echter ingenomen door de antieke kroonluchter, die telkens als de voordeur openging heen en weer bewoog door de wind. Veel mensen uit het publiek vroegen na afloop van de voorstelling hoe we dit technisch voor elkaar hadden gekregen. Ook hier bleken de spelers creatief te zijn. Antwoorden als: radiografisch bestuurd; iemand ligt op zolder en beweegt de lamp als de deur opengaat… Het antwoord was echter simpel. Een touwtje, een gaatje in het decor en…

De uitvoeringen waren een feest, de repetitieavonden zeer aangenaam. En deze laatste werden meestal afgesloten met even, of iets langer, af te kicken met een drankje in het gezelschap van Thei. De verstandigsten onder ons gingen natuurlijk meteen, of iets vroeger naar huis.

Ook de repetities van het tweede  stuk werden op deze wijze afgesloten. In dit stuk ‘t Trouwbeukske' moest Sjir zijn net-niet-echtgenote Jenny proberen terug te winnen. Tijdens de huwelijksplechtigheid was hij als loodgieter toentertijd weggeroepen vanwege een ernstig lek in de Watertoren. Dochter Esther probeerde van haar te correcte verloofde Hans af te komen om haar grote liefde Wil in de armen te kunnen sluiten. De trouwfoto van Jenny en Sjir, gemaakt door echte trouwfoto's van hen te combineren en monteren, pronkte op de muur van het decor en verborg het zoekgeraakte Trouwbeukske. Zo kwam alles ondanks de flirttende buurvrouw Annie toch nog goed.

Twee hele mooie voorstellingen, gemaakt met een leuke groep mensen, waar je als regisseur graag aan terugdenkt!

Bij dit jubileum, wens ik Crescendo nog vele jaren, veel toneelplezier!

Reserveren

Zodra de kaartverkoop voor onze nieuwe productie start, kunt u hier reserveren.

Facebook

Blijf op de hoogte van het meest recente Crescendo nieuws, volg ons op Facebook.